De Zweedse dichter Östen Sjöstrand schreef een gedicht over een plotselinge existentiële crisis door een onverwachte ernstige ziekte. Uit het gedicht blijkt hoe hard dit kan aankomen: je bent lamgeslagen en weet niet hoe je verder moet: “De nacht kwam en de ziekte sloeg me met stilzwijgen. Ze verlamde mijn blik en mijn voet, ze …
Ik wil alleen zijn met de zee, ik wil alleen zijn met het strand, ik wil mijn ziel wat laten varen, niet mijn lijf en mijn verstand. Ik wil gewoon een beetje dromen rond de dingen die ik voel en de zee, ik weet het zeker, dat ze weet wat ik bedoel. Ik wil alleen …
Op een middag sta ik voor een huis midden in de polder en bel aan. Het is mijn eerste bezoek aan deze meneer. Telefonisch hebben we wel al contact gehad toen ik de afspraak maakte. Toen werd er al een tipje van de sluier opgelicht: de heer is ontzettend boos op alles en iedereen. Zijn …