Boot drooggevallen, wachtend om weer uit te varen.
Ooit ontving ik een kaart met een boot, die drooggevallen lag op het wad en wachtte op voldoende water om weer verder te kunnen reizen.
Op de kaart stond een boodschap, je bent voor nu stilgevallen, maar het wordt echt weer anders. Mijn werk als geestelijk verzorger, zo vond ik, op een beeldende manier omschreven, en nu voor mij als persoon helpend, deze kaart met de boodschap dat het anders zal worden, hoe dan ook, in de tijd van afwachten gaf dit beeld met de boodschap mij hoop. Voorzichtige hoop te midden van alles wat zo in je leven kan spelen, als je een ingrijpende situatie meemaakt. Het leven van een mens kan onverwacht stormen teweegbrengen, het gevoel kan je overkomen dat het water je aan de lippen staat. De storm steeds meer aanwakkert en het ene met het andere samenvalt.
Je letterlijk stilvalt…..
Of het voelt als stuurloos ronddobberen omdat er geen wind is, de zin en inspiratie is weggevallen en maakt dat er een tijd aanbreekt dat je moet of misschien wel mag afwachten wanneer en hoe het leven en je energie voor je weer zal gaan stromen. Tegelijk weer (opnieuw) mogen ontdekken wat daarvoor nodig is. Misschien wel een andere koers met nieuwe kansen op groei
en meewind!
Afwachten, de tijd van het durven ‘zijn’, wat inhoudt; afwachten en durven ontvangen is een indrukwekkende tijd van het luisteren naar; wat zegt mijn gevoel, wat heb ik nu nodig om verder te kunnen gaan en misschien ook wel de tijd van de voor jouzelf beperkende regie loslaten. Jezelf en dat wat belangrijk voor je is opnieuw te ontdekken en jezelf als persoon te herijken. Dat vergt tijd, geduld en verlangen..
In deze situatie, tref ik vaak mijn gesprekspartners aan; in een zoekende, afwachtende en verlangende periode in hun leven. Wie ben ik, wat heb ik nodig, waaruit wil ik leven en waar haal ik mijn kracht uit, weet ik dat eigenlijk nog wel? We gaan er in onze gesprekken naar op zoek. Het gezamenlijk durven stilstaan bij wat er nog ’leeft’ of is ‘afgestorven’, daarbij de gedachten en gevoelens onder woorden kunnen brengen en zo kunnen ordenen, dat geeft ruimte voor het nieuwe begin. En daarnaast ook nog dieper onder water ontdekken wat hen drijft en kracht geeft om een nieuwe koers te gaan uitzetten en het dragende water onder zich te ontdekken en de meewind weer durven te verwachten, maakt dat er na een tijd uitzicht en ruimte komt op de koers die ze willen inzetten.
Een dergelijke prachtige ontdekking samen in vertrouwen delen is de passie die mij als geestelijk verzorger drijft en mij elke keer weer verbaasd en mijn werk zinvol maakt.
Geestelijk verzorger Therese van Kampen